Heerhugowaard plaatst opnieuw camera's na derde aanslag op gezin in jaar
In dit artikel:
Burgemeester Maarten Poorter heeft opnieuw camera’s laten ophangen in de Boomvalkwijk in Heerhugowaard, nadat voor de derde keer in iets meer dan een jaar tijd het gezin van Beyhan doelwit werd van een aanslag. In de nacht van zondag op maandag rond 02:00 uur ontplofte een vuurwerkbom bij hun auto; de voorruit raakte zwaar beschadigd. Beyhan spreekt van oplopende woede en wanhoop: "De gemeente, politie; iedereen heeft gefaald."
Het incident is het nieuwste in een reeks die vorig jaar begon: op 11 mei werd al eens een vuurwerkbom voor de deur geplaatst door een jongen op een fatbike, en op 28 juli werd opnieuw een explosief op de auto geplaatst. Van die eerdere aanslagen zijn nog steeds geen verdachten aangehouden, hoewel beeldmateriaal van de juli-aanslag volgens de krant toont dat een man in oranje werkkleding het explosief op de auto zette.
Het gezin wijst naar een langdurige burenruzie die teruggaat tot 2014, na een uit de hand gelopen conflict over geluidsoverlast. Volgens Beyhan hebben intimidaties en bedreigingen sindsdien het leven vergald. Na de tweede aanslag ontvingen de straatbewoners zelfs een brief van de burgemeester met strikte gedragsregels (zoals geen harde muziek of schreeuwen) om verdere escalatie te voorkomen. Een periode van relatieve rust volgde, maar volgens Beyhan escaleerde het weer toen ze vorige week in een supermarkt werd aangevallen door iemand die haar van de buren kent; zij zegt dat daar weinig vervolg aan is gegeven.
De gemeente Dijk en Waard zegt dat er opnieuw beeldcamera’s zijn geplaatst en dat politie en handhaving vaker gaan surveilleren om openbare orde en veiligheid te herstellen. De politie bevestigt dat er onderzoek loopt, inclusief buurtonderzoek, en vraagt mensen met tips of beelden zich te melden; er zijn nog geen aanhoudingen. Of er officieel een verband met de burenruzies wordt onderzocht, wil de politie wegens privacy niet kwijt.
Voor het gezin is de schade niet alleen materieel maar vooral mentaal; Beyhan schrikt van elke knal en overweegt met urgentie te verhuizen als er niet snel adequate maatregelen komen. Tegelijkertijd ervaart ze ook steun van buren die na de ontploffing langs kwamen.