Al 75 jaar Jan Arentsz, al 26 jaar Meinte: "Gewoon een deel van mijn leven"

In dit artikel:

Conciërge Meinte Peterzon werkt al ruim 26 jaar op het Jan Arentsz, dat dit jaar zijn 75-jarig bestaan viert. Hij kwam er eind jaren negentig terecht nadat zijn werk bij een sociale werkplaats zou verdwijnen. Peterzon solliciteerde eenvoudigweg door op de fiets langs te gaan. Wat begon met reparaties en praktische klussen groeide uit tot een brede functie. Hij hielp onder meer mee aan de opbouw van de technische dienst, die inmiddels uit meerdere medewerkers bestaat.

In ruim een kwart eeuw verzamelde Peterzon talloze herinneringen. Zo hielp hij ooit een leerling met een kapot fietsslot door het met een slijptol open te maken. Kort daarna bleek dat de fiets was gestolen en had hij onbedoeld de dief geholpen. Sindsdien controleert hij eerst of een fiets echt van de betreffende leerling is. Ook herinnert hij zich een nachtelijke actie rond luilak, toen hij met collega's de school bewaakte tegen jongeren die overlast veroorzaakten. De betrokken leerlingen herkenden ze de volgende dag.

Zijn inzet werd enkele jaren na zijn komst beloond met een prijs voor de meest gewaardeerde persoon op school. Peterzon werd onder een voorwendsel naar de bijeenkomst gelokt en bleek daar zelf in het zonnetje te worden gezet. In de loop der jaren veranderde de school sterk. Er was vroeger een rookhok en defecten werden genoteerd in een groot klussenboek, in plaats van gemeld via e-mail of een digitaal systeem. Soms stonden daar ook onrealistische verzoeken in, zoals de vraag om een nieuwe dakkapel.

Ook Peterzons eigen rol is veranderd. Hij loopt minder door de school, werkt nog drie dagen per week en draagt taken over aan een jongere collega. Aan nieuwe omgangsvormen moet hij soms wennen, omdat wat vroeger normaal was nu niet altijd meer kan. Het contact met leerlingen is echter gebleven. Oud-leerlingen spreken hem geregeld aan en maken soms buiten school een praatje of drinken samen een biertje.

De vrijheid en het vertrouwen van voormalig directeur Jan Alex Brandsma zorgden ervoor dat Peterzon zich sterk verbonden voelde met zijn werk. Het Jan Arentsz werd bovendien verweven met zijn privéleven: zijn zoons gingen er naar school, hij ontmoette er zijn vrouw en hun bruiloft vond plaats in de kantine. Oud-collega's komen nog altijd langs voor koffie.

Hoewel hij inmiddels langzaam afbouwt, kan Peterzon de school niet zomaar loslaten. Zelfs op vrije dagen loopt hij soms nog even langs wanneer hij aan iets werkgerelateerds denkt. Op de vraag wat hij zou missen bij een laatste werkdag, antwoordt hij zonder aarzelen: zijn werk en alles wat daarbij hoort.